Her istediğimizi elde edemiyoruz

Şiir

Herşeyin nasıl başladığını tarif etmek çok zor… Bir bakış yetti diyebiliriz… Kaldırımda yanyana sıralandılar. Ayrılık vaktinin geldiği için hüzünlenen küçük kız bineceği dolmuşun durması için elini kaldırdı. Aynı anda yanındaki ona kalp çarpıntıları yaşatan kişi de elini kaldırdı aynı dolmuşun durması için… Karmakarışık duygularla onu süzdü küçük kız… İneceği durağa yaklaşırken onu bir daha nerede göreceğini merak etti. Dolmuştan indiğinde kalbini yarısı da onunla bıraktı öyle indi… Ama bilmediği bir şey vardı ki o da bugün onun için mucizeler günüydü. Ondan sonra ki durakta kalbinin yarısının indiğini gören küçük kız için umut ışığı parlamaya başlamıştı. Düşünmemeye çalıştı çünkü şöyle bir inanca sahipti ne kadar birşeyi çok istersen o kadar gerçekleşmiyordu. Sınıflarının önünden geçerken hep karşılaşmayı istedi ama olmadı. Arkadaşının yanına giderken bir daha düşünmemeye yemin etmişti bile. Gene en ummadığı anda yanında arkadaşıyla gördü onu. Yemini unutmuştu bile küçük kız…. Kalbi artık uçmak istiyordu. Ama küçük kız onunla tek kelime konuşmadı,konuşamadı… Bunca olanlardan sonra kızın aklında tek bir soru yankılanıyordu. “Söylemeli mi söylememeli mi?” Söylemek için can atıyordu ama öğreneceklerinin onu üzeceğinden, yüreğinin tekrar yere konacağından korkuyordu. Tüm cesaretini toplayıp onu öğle yemeğine çağırdı. Küçük kız buluştuğu zaman söze nereden başlayacağını bilemedi… Ve küçük kızın kalbinin kanatlarını sonsuza dek kapatacak cümle çıktı ağzından “ Benim zaten kalbini kanatlandırdığım birisi var.” İşte bu olanlar hayatta her isteğinin olmamasına durumuna da güzel bir örnek oldu.*****