Eski telaşlarda yaşanan bayramlar çoktan naftalin kokularıyla unutuldular. Ne kırmızı pabuçlar başucumuzda ne gözlerimiz yollarda şimdi. Akidelerin yerini janjanlı ambalajlarda paketlenmiş suni tatlar, tat olmazsa tatlandırıcılar gibi sahte tebessümler aldı.
Nerede saklanmış olabilir bayram sabahlarının Kandıralı Oyun Havaları, ponponlu çoraplarımız? Vita kutularında sardunyalar açıyor mu şimdi? Bez mendillerimiz.
Çalınmayan kapılarda ne hüzünler vardı, vardı da farkında olamamıştık, çocuktuk çünkü.
Baharlardaysa bayramlar, beyaz çoraplarımız çimenlere boyanır, hazanlarda ise çamura. Gönül kirlerimiz ise ne kolay temizleniverirdi.
Umutlarımız hayata, hayat insanlara yenilmemişti henüz. Hala ahşap evlerin cumbalarından yokluk böylesi acı kokmazdı genizlerde.
Güzeldi yaşam, yaşamın insanları, insanların yürekleri, her şey ne güzeldi.