Altın Yıllar

Şiir

Altin yillar…

Bir kucuk torbada altinlariniz var diyelim.

Her sene yilbasi geldi mi kucuk torbanin bagcigini acip, iki parmaginizi
icine sokup altin yillardan birisini harcamak uzere aliyorsunuz.

Ben insanlarin altinlar azaldikca nicin sevindigini anlayamam.

Giderek torbacik hafifler.

Kac altinimiz kaldi bilemeyiz.

Ama azalir.

*

İste azalan altinlarim…

Elimi yine torbaya sokup, birisini daha cikartiyorum. Piril piril, henuz
el degmemis…

Öbürlerini harcadim.

Kendime kirlasmis saclar aldim.

Alnimda ki cizgilere verdim, bozdurup bozdurup.

Kac parlak altin karsiliginda bilmiyorum ‘gormus-gecirmis’ unvani
verdiler bana.

Altinlarimi vererek aldim o anilari.

Her sene bu zamanlar geldi mi, iki parmagimi ozenle kucuk torbanin icine
daldirip altinlarimdan birisini cikarttim ve harcadim.

*

Kimi zaman saticilar bana kazik attilar.

Kim bilir kac altin vererek aci aldigimda ‘Ben bunu istememistim’ diye
agladim.

Altinlar azaldıkca gozleri cabuk doluyor insanın.

Bir huzun kim bilir kac altina patlamistir bizlere.

Tipki yetismis cocuklarin, bir sevimli evin, bir uygun arabanin, bir iyi
maasin, iyi dostlarin bize kac altina patladigini bilmedigimiz gibi.

Hic sordunuz mu kendinize:

Ka altina teyze oldunuz, kac altindi amcalik, kac altina geldi abi
olmak, kac altin gitti saygin bir yetiskin olmaniz icin?…

Kac altindir o diplomalar, o bilgelik, o deneyimler?

Ya da kac altina aldiniz o sancilari?..

*

Ama altinlar azalir…

Altinlarimi verip aliskanliklar – dostluklar – sevdalar aldigim icin, artık
daha cabuk doluyor gozlerim.

Burnumun diregi daha cabuk sizlamaya basladi altinlar karsiliginda.

Ve ne kadar pahaliymıs tum bunlarin farkina varmak?

Iste yine zamani geldi.

Parmaklarimizi birlestirip, kucuk torbanin icine daldirip harcamak uzere
bir altin daha cikartacagiz.

PIRIL PIRIL

Mutlu Yillar
Nice Yeni Senelere