Sen;
Yıldızları tutarsan ellerinle,
Gözlerinde parlarsa ay gün boyu,
Karanlık gecelere getirirsen güneşi,
Belki kapın çalınır,
İsmini sesler biri.
Sen;
Yağmurla yeşertirsen çölleri,
Savaşları durdurursan bir sözle,
İçinde hissederek öğrenirsen sevgiyi,
Kapıyı yavaşça aç.
Seslenen, benim belki…
Günay Tulun [Anılar Canlanırken-İkinci Baskı]