Başarının gerçek ölçüsü yaşadığı hayattan memnun olmaktır. Bu bölümde başarının, öğrenilebilinir mi? Yoksa “ KADER ya da DOĞUŞTAN” gelen yeteneklerin devamı mı olduğunu anlayalım. Yeteri kadar azimli, kararlı inançlı bir insan amacını nasıl gerçekleştirir. Şunu unutmayalım ki hiçbir şey tesadüflere bağlı bir sonuç değildir. Hayatımızda bazı kalıtsal etkenler bizi yönlendirebilir, ama asla şekillendiremez
Kalıtsal aileden gelecek neler olabilir? Bunlar ekonomik güç, ( maddiyat) isim ( köklü tanınmış saygın bir torun) tabiî ki bu iki büyük etken işi kolaylaştırıyor diye düşünmeyelim, herhes kendi kaderini birazda kendi yapar. Örneğin nice çocuklar bazı nedenlerden dolayı çocuk enlerinde yetişmiş ve çok saygın insanlar olmuştur. İkinci bir örneğimde adı parası olup ta bu güvence ile vurdum duymazlık yapar. Öğrenimi eğitimi ciddiye almaz iteleye kakalaya bir yere varır. Arkasında nasıl olsa bir dev vardır. Gene parası ve hatta adı olan Sabancı’nın çocuğu … demek ki bizde var olan mücevheri zamanında yerinde, yeterince kullanmasını öğrenmek gerek.
Bu yazımda başarısızlığın kesinlikle çaresizlik kavramına göre; kişilerin amaçlarına ulaşmak için yaptığı faaliyetlerden, nasıl olsa bir şey olmaz deyip vazgeçmemeleri, başarı için yeni projeler üretmesi ve umudunu hiç kaybetmemesini önereceğim.
Bilim adamları köpek balığı ve küçük balığı büyük bir cam akvaryuma koyup arasını bir cam bölme ile ayırırlar. Zaman içinde köpek balığı acıkır ve küçük balığı yemek için saldırıya geçer. Her seferinde cam duvara çarpar. Defalarca denemesine rağmen sonuç aynıdır. Köpek balığı pes eder. Aradan bir gün geçmiştir, cam bölmeyi kaldırırlar. Küçük balık onun bölgesine girer ve hatta burnunun dibine kadar gider. Köpek balığı denemeleri ile başarısız olduğundan, şartlamış ve dibine kadar gelen balığı yememiş bir süre sonra açlıktan ölmüştür. Köpek balığı burada başarısızlığı öğrendi, koşullar değiştiği halde bir daha küçük balığı yemeyi denemez. Bu duruma öğrenilmiş çaresizlik ya da öğrenilmiş acizlik diyorum ben.
Birçoğumuz gündelik hayat yaşıyoruz. Çoğumuz idealist yıllarımızı okullarda bırakıyoruz. Bi çoğumuz köpek balığı örneğindeki gibi; adam sende, böyle gelmiş böyle gider diye düşünür.
Toplumumuzda tırtıl hayatı yaşayan o kadar çok kişi var ki!
Gündelik ve sıradan bir hayat yaşamak sonradan da öğrenilebilinir. Bunun tersini yaparak, liderliği de öğrenebileceğiniz gerçeğini bilmeniz önemlidir. Hayatınızda üzerinde düşünmeden teker, teker yaptığınız davranışlar neler, hiç düşündünüz mü?