Hep Memleket meselesi üzerine gergin konularda yazacak değiliz ya!..Bugün biraz değişiklik olsun dedim.
Nasılsa EMASYA Protokolü’de kalktı ve Ülkemiz’de demokrasi rüzgarları esmeye başladı.Ben de yaşamla ilgili bir şeyler yazmaya çalıştım.Umarım hoşunuza gider.
…………………………………….
İŞTE SON ÇEYREK…
1940’lı yılların sonuna yaklaşırken,
Cahit Sıtkı Tarancı ne dedi, şiirinde ?
“Yaş otuzbeş ! Yolun yarısı eder.”
60 yıldır dile dolandı bu güzel mısra.
Yaşam için ölçü oldu bizlere.
35 yaş öncesi, yeter gibi geliyordu bu süre hepimize.
Aşınca 35’i, yokuş aşağı iniyoruz diye başladık ilk eleştiriye.
50’yi aşınca, 70 yaş artık az geldi gözümüze.
60’a varınca, hayıflandık çabuk geçen ömrümüze.
Takdiri İlahiye bağlı olarak, ne yazık ki bu günleri de çıkaramayan çok oldu aramızdan.Bize bu güzel şiiri bırakan Diyarbakır’lı büyük şairimiz bile ne yazık ki, kendi yazdığına kendi uyamadı ve yolun yarısını geçer geçmez işin sonunu beklemeden 46 yaşında vefat etti.
Ona ve onun gibi yaşamı erken terk edenlere rahmet dileriz ama, hiç olmadık bu büyük şairimizin dediğini yapıp az çok demeden hele bir 70’i çıkarmaya çalışmalıyız.
2010 yılına geldiğimize, bir başka deyişle 21 nci yüzyılın imkanlarını yaşadığımıza göre de, Cahit Sıtkı’nın şiirinde ölçü biçtiği 70 yaşın üstüne biraz eklemeyi bile düşünmeliyiz.
Allah’ın takdiri, çıkar mı, çıkmaz mı kime nasip olur bilinmez ama, iyimser ve hoş bir yaklaşım yaparak, çıtayı da bir on yıl daha yükseltmek için özellikle 60’ına gelen gençler demeliyiz ki;
“Yaş altmış ! Elde son bir çeyrek kalmış.
Yaşanmış üç çeyrekten daha değerli.”
Kalın sağlıcakla.